iletisim@umitorman.net

Kültür ve üslup farkı

Kültür ve üslup farkı

Paris’de 139 kişinin ölümüne sebep olan canlı bomba, bundan birkaç hafta evvel de Ankara’da patladı ve yine yüzlerce insan öldü… Kanalları tek tek izliyorum Fransız halkı hatta tüm Avrupa ben ona Hıristiyan alemi diyorum, herkesin ellerinde çiçek demetleri, mumlar ve ölen vatandaşların hatıra eşyaları… Tamamıyla duygusal objeler… Siyasi liderleri ise hiç kimseyi suçlamaksızın terörü dünyanın başına verilmiş bir ceza olarak gördü ve terörün nasıl acımasız canlar aldığını hep aynı ortak dilde anlattı. Yani demek istediğim üslup farkı ve halkın zarafeti…

 

Kültür ve üslup farkı

Kültür ve üslup farkı

Ben demek istemiyorum ki biz daha az duyarlıyız ama biz daha az zarifiz çünkü öyle yetiştirilmişiz… Misafirperveriz, yedirir, içirir, ölülerimizin arkasından mevlitler yapar, ağlarız; ama toplum bilincimiz fazla yoktur herkes kendi acısını kendi halinde yaşar gider… Bizim kültürümüzde çiçekler böcekler yoktur. Avrupa çok eski bir medeniyet ve Hıristiyan alemi toplum bilicini birinci ve ikinci dünya savaşlarından sonra mükemmel bir şekilde geliştirmişler. Zamanında çok acılar çektikleri için bugün daha birleşici, daha uzlaşıcı olmuşlar… Bizde ise kendi gençliğimden çocukluğumdan beri hatırladığım tablo hep aynı; kavga, muhalefet ve uzlaşamama…

 

Acı her coğrafyada acıdır!

 

En son 7 Temmuz seçimlerinde bir türlü koalisyon kurulamamıştı hatırlarsanız. O günler bana siyasilerin vatanlarından ziyade partilerini daha çok sevdiklerini düşündürmüştü… Ağır oldu biraz farkındayım ama bu benim iç sesimdi, iç sesimi durduramazdım ya! Büyüklerimizin meşhur bir lafı vardır “Her işte bir hayır vardır.” derler… Ben de Türk milletine hakkımızda hayırlısı dileklerimi sunuyorum. Acının ırkı, dili, dini olmaz; acı her coğrafyada acıdır!

 

Yeniden doğuş ve yok oluş…

Hindistan’da Osho eğitimi aldığım dönemde birçok ölüm seremonisine katıldım. Cenaze törenleri oldukça keyifliydi çünkü ölümün yeniden doğuş olduğuna inanıyorlardı. Özel dansları ve müzikleriyle çiçekler içinde ölüyü yakarak külleri ölünün hayattayken en sevdiği yerlere döküyorlardı… Onların kültüründe her ölüm yeniden doğuşu simgeliyordu ve hiç ağlayan yüz görmemiştim. Tüm bunları şaşkın gözlerle izlemiştim, çok da etkilenmiştim ne yalan söyleyeyim… Bizde ise ölüm acıdır, kayıptır, yok oluştur… Çünkü ölüm kendiliğinden değil olumsuz olaylarla bombalarla, terörle gelir…

Toplum bilinci, ortak hareketlerden, ortak düşüncelerden ve en önemlisi ortak çatı dediğimiz Türkiyeli olmak, Türk bayrağı altında toplanmaktır. Gerisi mozaiktir; Türk, Kürt, Azeri vs. Toplum bilinci tam yerine oturduğu vakit mozaik o kadar güzel bir bütünlük sağlar ki işte o zaman ülkenin tadına doyulmaz… Zaten Türkiye her şeyi ile çok lezzetli. Yeter ki birlik olalım…